Leestip: Vernietigen

In het vorig jaar in Nederlandse vertaling verschenen Anéantir (Vernietigen) lijken we met een andere Houellebecq te maken te hebben. De schrijver die doorgaans uitblinkt in zijn pessimistische blik op onze cultuur, laat in zijn nieuwste roman zien dat hij ook aanknopingspunten voor hoop ziet: in de liefde.

Althans, dat is de afdronk van de meeste recensies die je her en der leest. In werkelijkheid ligt het wat genuanceerder. Maar daarover straks meer. Allereerst: waar gaat het boek over?

Het hoofdpersonage van het boek heet Paul Raison en is een hoge ambtenaar en vertrouweling van de Franse minister van Financiën. Deze Paul, die losjes gebaseerd lijkt op de Franse minister van Financiën Bruno Le Maire, besluit mee te doen aan de presidentiële verkiezingen. Hij neemt het op tegen een kandidaat van extreemrechts. Het boek speelt zich, zoals wel vaker bij Houellebecq, af in de nabije toekomst (2026-27).

In de aanloop naar de presidentiële verkiezingen doen zich een aantal opmerkelijke, zeer professionele en geavanceerde, aanslagen voor. De geheime diensten tasten in het duister: wie er achter kan zitten is een raadsel. Via tekenen en codes lijken de daders te willen communiceren. Het boek begint, kortom, als een politiek thriller.

Gaandeweg neemt het persoonlijke leven van Paul Raison een grotere rol in het boek in. Zijn in het slop geraakte huwelijk met Prudence, zijn relatie met zijn door een hersenbloeding getroffen vader, de perikelen rond zijn zus en zwager en de ziekte die Paul zelf treft.

Paul en Prudence komen langzaam weer dichter tot elkaar. Dat de liefde weer opbloeit is uniek in de boeken van Houellebecq. Dit brengt recensenten ertoe om het boek wat dit betreft on-houellebecqiaans te noemen. Maar wie zijn eerdere romans goed leest, ziet dat tussen alle kommer en kwel en Houellebecqs ogenschijnlijke pessimisme, altijd de hoop van de liefde doorschemert. Dat zijn boeken vaak niet eindigen in een ‘eind goed, al goed’ scenario, klopt, maar zonder al te veel te willen verklappen: Vernietigen eindigt ook niet bepaald vrolijk.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *